bana çok oluyor;

üstüme çöküyor

onca insan 

çullanmış üstüme.

haldun tanerin pembe duvarının yanında

seksen milyon kişi,

seksen milyon surat,

üstümde hepsi.

pis eller, temiz eller, gülen eller, tırnaksız eller bile,

hepsi didikliyor etlerimi.

sonra başımı öne eğip bir sigara sarıyorum;

hızlı hızlı içip vapura binecekmişim gibi.

binemiyorum,

bilemiyorum.